✦ Η κορυφαία βυζαντινολόγος και ακαδημαϊκός Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 99 ετών.
✦ Γεννημένη στον προσφυγικό Βύρωνα, υπήρξε η πρώτη γυναίκα πρύτανης στην ιστορία του Πανεπιστημίου της Σορβόννης.
✦ Τιμήθηκε διεθνώς για το σπουδαίο επιστημονικό της έργο, διατηρώντας πάντα στενούς δεσμούς με τις μικρασιατικές της ρίζες.
Απεβίωσε τη Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2026 σε ηλικία 99 ετών η διακεκριμένη βυζαντινολόγος, ιστορικός και ακαδημαϊκός Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, μια από τις σημαντικότερες μορφές της σύγχρονης ελληνικής και ευρωπαϊκής επιστήμης και πνευματικής ζωής.
Η Γλύκατζη-Αρβελέρ γεννήθηκε στον Βύρωνα στις 29 Αυγούστου 1926 από γονείς πρόσφυγες από τα Μουδανιά της Μικράς Ασίας και μεγάλωσε στην προσφυγική συνοικία της πόλης, όπου πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής της.
Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές της στο Παρίσι, αναπτύσσοντας εξειδίκευση στη βυζαντινή ιστορία. Το διδακτορικό της στη Σορβόννη σημείωσε διεθνή αναγνώριση και καθόρισε την επιστημονική της πορεία.
Η πανεπιστημιακή της σταδιοδρομία ήταν πρωτοποριακή: το 1967 ανέλαβε καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης και το 1976 έγινε η πρώτη γυναίκα πρύτανης στην ιστορία του ιδρύματος, σε ένα ίδρυμα με περισσότερα από 700 χρόνια ιστορίας. Έπειτα έγινε πρύτανης της Ακαδημίας του Παρισιού και κατείχε σημαντικές θέσεις σε διεθνείς επιστημονικές και πολιτιστικές οργανώσεις.
Το έργο της είχε διεθνή απήχηση: υπηρέτησε τη βυζαντινολογία και την ιστορική έρευνα με εκτενή συγγραφικό και ακαδημαϊκό έργο, αναπτύσσοντας μελέτες που συνέβαλαν στην κατανόηση του Βυζαντίου, της σχέσης Ανατολής–Δύσης και της ελληνικής πολιτιστικής συνέχειας. Παράλληλα, διακρίθηκε με πολυάριθμες τιμές και διακρίσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, μεταξύ των οποίων ο Μεγαλόσταυρος του Εθνικού Τάγματος της Τιμής στη Γαλλία, καθώς και πολλούς ακαδημαϊκούς τίτλους και μετάλλια από πανεπιστήμια και επιστημονικούς φορείς.
Παρά τη διεθνή της καριέρα, δεν ξέχασε τις ρίζες της: η σχέση της με την Ελλάδα και ειδικά με τον Βύρωνα, όπου πέρασε τα παιδικά της χρόνια, ήταν πάντα παρούσα. Η πόλη είχε ανακηρύξει την ίδια ως «Βυρωνιώτισσα του Αιώνα», αναγνωρίζοντας τη συμβολή της στα γράμματα και τον πολιτισμό.
Η απώλειά της αφήνει ένα σημαντικό κενό στην ακαδημαϊκή κοινότητα, αλλά και στην ελληνική σκέψη γενικότερα, καθώς η ζωή και το έργο της αποτελούν παράδειγμα διαρκούς προσφοράς στη γνώση.
Χωρίς σχόλια! Σχολίασε πρώτος.