Σήμερα το πρωί, περπατώντας στον πεζόδρομο της αγοράς του Βύρωνα, παρατήρησα μια γυναίκα να φυτεύει και να περιποιείται λουλούδια στα παρτέρια κατά μήκος των πεζοδρομίων.
Η εικόνα μού κίνησε την περιέργεια. Κυριακή, οι δημοτικές υπηρεσίες δεν λειτουργούν όπως τις καθημερινές, κι έτσι αναρωτήθηκα ποια μπορεί να ήταν η σχέση της με τη φροντίδα του πρασίνου της πόλης.
Την πλησίασα και τη ρώτησα αν εργαζόταν στην υπηρεσία πρασίνου του Δήμου Βύρωνα.
Η απάντησή της με εξέπληξε.
Δεν είχε καμία σχέση με τον Δήμο. Όλα αυτά τα έκανε μόνη της, εθελοντικά, από τον περασμένο Μάιο.
Το όνομά της είναι Eny και η προσπάθειά της είναι μια όμορφη υπενθύμιση ότι η αγάπη για τη γειτονιά μας μπορεί να εκφραστεί με πολύ απλούς, καθημερινούς τρόπους.
Μια προσωπική απόφαση που έγινε προσφορά
Η πρωτοβουλία της Eny ξεκίνησε μετά από μια σοβαρή περιπέτεια με την υγεία της. Μια δύσκολη δοκιμασία που την έκανε να αναζητήσει χαρά σε όσα έχει γύρω της και να αφιερώσει την ενέργειά της σε κάτι δημιουργικό.
Έτσι, αποφάσισε να ασχοληθεί με τα παρτέρια της αγοράς, φυτεύοντας λουλούδια και αναλαμβάνοντας τη φροντίδα τους. Από τότε, επιστρέφει τακτικά για να τα ποτίσει και να περιποιηθεί τα φυτά, αφιερώνοντας προσωπικό χρόνο σε έναν χώρο που χρησιμοποιούμε όλοι.
Σε μία από τις δημόσιες αναρτήσεις της, γράφει μια φράση που μοιάζει να συνοψίζει όσα την οδήγησαν σε αυτή την προσπάθεια:
«Να ξοδεύετε την ενέργειά σας για όσα σας δίνουν χαρά».
Για την Eny, αυτή η χαρά βρίσκεται πλέον και στα λουλούδια που ανθίζουν στα παρτέρια της αγοράς, αλλά και στους ανθρώπους που σταματούν για να τα θαυμάσουν.
Μια ζωή στον Βύρωνα
Η Eny έχει καταγωγή από την Αλβανία και ζει στην Ελλάδα εδώ και 38 χρόνια. Ο Βύρωνας είναι ο τόπος όπου έχει δημιουργήσει τη ζωή της και έχει συνδεθεί με ανθρώπους που, όπως η ίδια έχει γράψει, στάθηκαν δίπλα της σε δύσκολες στιγμές.
Μέσα από τις αναρτήσεις της διακρίνει κανείς την ευγνωμοσύνη της για την ανθρώπινη συμπαράσταση που έχει δεχτεί, αλλά και την αγάπη της για τη φύση και τα λουλούδια.
Η δική της ιστορία μάς θυμίζει πως η σχέση με έναν τόπο δεν καθορίζεται από το πού γεννήθηκε κανείς, αλλά και από το πώς επιλέγει να ζει μέσα σε αυτόν, να συμμετέχει στην καθημερινότητά του και να νοιάζεται για τους ανθρώπους του.
Η Eny δεν περίμενε από κάποιον άλλον να κάνει την αρχή. Ξεκίνησε μόνη της, με όσα μέσα διαθέτει, και συνέχισε να φροντίζει τα φυτά ακόμη και όταν η προσπάθεια συνάντησε δυσκολίες.
Όταν τα λουλούδια γίνονται υπόθεση όλων
Η προσπάθειά της δεν πέρασε απαρατήρητη. Κάτοικοι και περαστικοί χάρηκαν με την αλλαγή στην εικόνα της αγοράς, ενώ αρκετοί εξέφρασαν δημόσια την εκτίμηση και την ευγνωμοσύνη τους.
Σε μία από τις αναρτήσεις της, η Eny περιγράφει μια μικρή, χαρακτηριστική στιγμή: μια γυναίκα από κάποιο μπαλκόνι φώναξε σε κάποιον να μην αγγίζει τα λουλούδια. Τα αγαπούσε, χαιρόταν να τα βλέπει και ήθελε να τα προστατεύσει.
Ήταν μια απλή σκηνή, που δείχνει πώς μια προσωπική πρωτοβουλία μπορεί να δημιουργήσει χαρά και να κινητοποιήσει το ενδιαφέρον μιας ολόκληρης γειτονιάς.
Δεν έλειψαν, βέβαια, και οι απογοητεύσεις. Όπως έχει αναφέρει η ίδια, υπήρξαν περιπτώσεις κατά τις οποίες λουλούδια ξεριζώθηκαν από τα παρτέρια για να μεταφερθούν αλλού.
Η αντίδρασή της, όμως, ήταν να επιμείνει στην προσπάθεια. Ακόμη κι αν μείνει ένα μόνο λουλούδι, έχει γράψει, εκείνη θα συνεχίσει με πείσμα και αγάπη.
Και αυτή είναι ίσως η ουσία της προσφοράς της: δεν εξαρτά την προσπάθειά της από το αν όλα θα πάνε όπως θα ήθελε. Συνεχίζει επειδή πιστεύει σε αυτό που κάνει.
Ο δημόσιος χώρος είναι και δική μας υπόθεση
Η ιστορία της Eny δεν αφορά το ποιος πρέπει να κάνει τη δουλειά του άλλου. Η φροντίδα των κοινόχρηστων χώρων αποτελεί ευθύνη των αρμόδιων υπηρεσιών, αλλά η προστασία και ο σεβασμός τους είναι υπόθεση όλων μας.
Μπορούμε να συμβάλουμε με μικρές πράξεις: να μην καταστρέφουμε τα λουλούδια, να σεβόμαστε όσα φροντίζουν άλλοι άνθρωποι και να αντιμετωπίζουμε τους δρόμους, τα πεζοδρόμια και τα παρτέρια της πόλης μας ως χώρους που αξίζει να διατηρούμε όμορφους.
Η Eny δεν κάνει κάτι που απαιτεί μεγάλα μέσα ή ιδιαίτερες δυνατότητες. Κάνει, όμως, κάτι που απαιτεί συνέπεια, προσωπικό χρόνο και πραγματικό ενδιαφέρον.
Και μέσα από αυτή την απλή πράξη μάς υπενθυμίζει ότι η ποιότητα της καθημερινότητάς μας διαμορφώνεται και από τη δική μας στάση απέναντι στον τόπο όπου ζούμε.
Ένα μικρό λουλούδι, ένα μεγάλο μήνυμα
Όταν της πρότεινα να γράψω για την προσπάθειά της, η Eny δέχτηκε με σεμνότητα, θέτοντας έναν μόνο όρο: να μη δημοσιευτεί φωτογραφία του προσώπου της.
Μου ζήτησε να φωτογραφίσω τα λουλούδια που φροντίζει αντί για την ίδια. Και αυτό έκανα.
Ίσως, τελικά, αυτή η επιλογή να ταιριάζει απόλυτα με την ιστορία της. Η Eny δεν χρειάζεται να σταθεί μπροστά από τα λουλούδια για να αναγνωριστεί η προσφορά της. Είναι εκεί, στα παρτέρια που περιποιείται, στα χρώματα που προσθέτει στην αγορά μας και στη χαρά που προσφέρει σε όσους περνούν καθημερινά από εκεί.
Eny, σε ευχαριστούμε για τον χρόνο, τη φροντίδα και την αγάπη που προσφέρεις στη γειτονιά μας.
Μακάρι τα λουλούδια σου να συνεχίσουν να ανθίζουν και η προσπάθειά σου να βρει ακόμη περισσότερους ανθρώπους που θα θελήσουν να προστατεύσουν και να διατηρήσουν όμορφο αυτό το μικρό κομμάτι του Βύρωνα.
Γιατί δεν χρειάζεται να φαίνεται το πρόσωπο κάποιου για να αφήσει το αποτύπωμά του σε μια πόλη.
Μερικές φορές, αρκεί ένα λουλούδι.
