“Ενάντια στην Δόξα… Ενάντια στην πόλη…” έγραφε το πανό που ανέρτησαν οι οπαδοί της Δόξας Βύρωνα στον αγώνα με τον Άρη Πετρούπολης, που διεξήχθη εχθές στο Δημοτικό Στάδιο του Βύρωνα.
Οι οπαδοί της Δόξας διαμαρτύρονται για άνιση μεταχείριση εις βάρος της ομάδας τους από τον Δήμο Βύρωνα.
Στο χρήστη Xenophondas Holevas:
Είναι ιδιαιτέρως ευχάριστο να υπάρχουν φωνές που ζητούν αυτά τα “διαβολοπράγματα”: τα αντικειμενικά κριτήρια, τη μοριοδότηση κτλ.
Πρέπει, όμως να είστε προσεκτικός με τις γενικεύσεις του τύπου “…Οι επιλογές των ομάδων κατέληξαν να είναι … «παρακάλια» κάθε μία ξεχωριστά και περιστασιακά , για τους «δικούς τους πόρους »…”. Καλύτερα να αναφερθείτε σε συγκεκριμένες περιπτώσεις – πράγμα ίσως πιο επικίνδυνο μα και δικαιότερο. Πόσο μάλλον όταν αναφέρεστε στην εναλλαγή ρόλων.
Ο αθλητισμός αν δεν εμπεριέχει την παίδευση του ανθρώπου ακόμα και για τις περιπτώσεις που αδικείται, τότε δε θα είχε νόημα για πολλούς από εμάς η ενασχόληση. Αυτό πόρρω απέχει από την ανάληψη του ρόλου του θύτη εν είδει κάστινγκ.
Αντιλαμβάνομαι βέβαια ότι επιθυμείτε να διαχωρίσετε τη θέση σας, από εκείνους που φορούν την (εννίοτε ηλεκτρονική) προβιά πάνω από τα λυκοτόμαρά. Δεν πρέπει όμως να υπάρχει τέτοια ανησυχία. Στο διαδίκτυο ο,τι δηλώσεις είσαι. Εκει έξω; Πάλι αυτό είσαι με αρκετά, όμως, λιγότερη αξιοπρέπεια.
Αντί άλλου σχολίου:
Μετά τιμής και με την πεποίθηση ότι θα αντισταθώ στον πειρασμό του ηλεκτρονικού διαλόγου.
Φίλιππε σε ευχαριστώ για την απάντηση σου, αντιλαμβάνομαι και χαίρομαι που θέλεις να διαχωρίσεις την θέση σου ως Πρόεδρος του αθλητικού σωματείου που εκπροσωπείς.
Το προκλητικό ερώτημα μου όμως συνεχίζει να υπάρχει μέχρι να έχουμε απαντήσεις όχι από ένα-δύο ,αλλά και από τα 8 αθλητικά σωματεία που δραστηριοποιούνται στον Δήμο μας, καθώς επίσης και από τον ΟΠΑ…
Η στάση μου Φίλιππε προσωπικά (αν και δεν έχει σημασία ), είναι όλα τα χρόνια ίδια στον Βύρωνα, δεν είχα ποτέ «προβιά» , ποτέ και σε κανένα μπροστά δεν μάσησα τα λόγια μου, εγγράφως, ηλεκτρονικά , προφορικά ή τηλεφωνικά.
Την αθλητική ιστορία του Βύρωνα την γνωρίζουμε οι παλαιότεροι αρκετά καλά .
Διαμορφώνεται τουλάχιστον εδώ και 40 χρόνια από προσωπικότητες παραγόντων που άλλες φορές προσέφεραν ανιδιοτελώς και τους ευγνωμονούμε σαν αθλητές και Βυρωνιώτες και άλλες φορές με φανερό ή «έξυπνα» καλυμμένο προσωπικό όφελος, απόλαυσαν καρπούς εκμεταλλευόμενοι την αδράνεια ή την ανάγκη του Βύρωνα!
Όπου και να διαλέξουμε εμείς να τοποθετήσουμε τον εαυτό μας δεν φτάνει για να διαμορφώσουμε την εικόνα μας !
Είμαστε εκτεθειμένοι στους υπόλοιπους Βυρωνιώτες ευτυχώς .
Αυτοί πιστοποιούν το ποιοί είμαστε τελικά αντικειμενικά χωρίς να αδικούν ή να ευνοούν γιατί είναι πολλοί…
Αυτοί κρίνουν την προσπάθεια μας , τους σκοπούς τα κίνητρα μας και δεν ξεχνούν την ιστορία μας !
This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.
Πριν περίπου 2 χρόνια είχαμε ανοίξει το θέμα για το προσφιλές και πολύ γνωστό στις τάξεις του αθλητισμού «αίσθημα της αδικίας» αλλά και προτεινόμενους τρόπους που πρέπει να αντιμετωπισθεί χωρίς καμία ανταπόκριση …
Επίσης σε εκείνο το άρθρο είχαμε υπογραμμίσει όχι μόνο το “πρόβλημα ” αλλά και την “λύση” δηλαδή τους τρόπους που συνήθως ξεπερνιόταν (πρόσκαιρα) το θέμα, με μία σχετική ανταποδοτικότητα και απλά καταφέρναμε όλοι μας να εναλλάσσουμε τους ρόλους των ομάδων … ως θύματα ή θύτες !
Γιατί όταν γνωρίζεις εκ των προτέρων ότι ευνοείσαι και δεν παίρνεις αυτά που σου αναλογούν μόνο… ,γνωρίζεις επίσης εκ των πρότερων ότι κάποιον άλλον αδικείς …!
Οι επιλογές των ομάδων κατέληξαν να είναι … «παρακάλια» κάθε μία ξεχωριστά και περιστασιακά , για τους «δικούς τους πόρους ».
Ενώ θα έπρεπε να τους απαιτούν και να τους γνωρίζουν με ωριμότητα , συνολικά εξ αρχής όλοι ,έπειτα όχι να να τους διεκδικούν όπως μέχρι τώρα, αλλά να παραλαμβάνουν με αποδοχή μόνο το μερίδιο που τους αναλογεί .
Κλειδί σε αυτή τη διαδικασία ήταν και είναι ο Αθλητικός Οργανισμός και ο ρόλος του, γιατί θα έπρεπε να υπήρχαν αποδεκτά συμφωνημένα κριτήρια διανομής των πόρων με διαφάνεια και δικαιοσύνη.
Σήμερα που πλέον δεν υπάρχει τίποτα προς διεκδίκηση ή τουλάχιστον αυτό γνωρίζουμε, (χωρίς να διαγράφουμε το παρελθόν) ίσως είναι μία καλή ευκαιρία να πούμε το πράγματα με το όνομα τους.
Όλα αυτά μας έφεραν εδώ γιατί κάθε ένας έχουμε μάθει να κοιτάει μόνο το χωράφι του και κανένας τον κάμπο…
Θα ήθελα να ακούσω αν μπορούμε τελικά να δεσμευτούμε, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες για ενέργειες που έκαναν ή ακόμη χειρότερα που δεν έκαναν (εννοούμε έλεγχο) σωματεία και του Δήμος από κοινού .
http://vironas.gr/press/?p=2057