Βύρωνας.gr

Έργα του Βέλγου street artist Wietse κοσμούν τα σχολεία του Βύρωνα

Ο Δήμος Βύρωνα, που τον τελευταίο χρόνο πρωτοστατεί στηρίζοντας με όλες του τις δυνάμεις την μοντέρνα αστική τέχνη, με μια σειρά από επιτυχημένες δράσεις όπως το 1ο Street Art Festival, το Park Arts Event στο πάρκο Καραολή και Δημητρίου, την καλλιτεχνική ανάπλαση της ιστορικής Πλατείας Εθνικής Αντιστάσεως (Ταπητουργείου), τα πορτραίτα της Μελίνας Μερκούρη και του Μίνωος Βολανάκη στο Θέατρο Βράχων κ.α, υποδέχτηκε την Τετάρτη 12 Ιανουαρίου, τον street artist Wietse προκειμένου να δημιουργήσει ένα έργο μεγάλης κλίμακας (mural) στα σχολεία της Αγίας Τριάδας.

Έπειτα από πρόσκληση της εταιρείας Awesome Athens Experiences, ο Βέλγος καλλιτέχνης επισκέφτηκε την Αθήνα για τη δημιουργία μιας σειράς τοιχογραφιών, εμπνευσμένων από την ιστορία, τη μυθολογία αλλά και τον φυσικό πλούτο της χώρας μας. Ο γεννημένος στην Μπριζ καλλιτέχνης έχει ταξιδέψει σε όλον τον κόσμο και έργα του στολίζουν γειτονιές της Βραζιλίας, της Αργεντινής, του Βιετνάμ, της Γεωργίας κ.α.

Dive into knowledge

Το πρώτο έργο που ζωγράφισε στα σχολεία της Αγίας Τριάδας τιτλοφορείται «Dive into knowledge» (βουτήξτε στη γνώση). Απεικονίζει την αλεπού, σύμβολο υψηλής νοημοσύνης και χαρακτηριστικό είδος της πανίδας του Υμηττού, να βουτά στα βιβλία που συμβολίζουν την αγάπη για τη μάθηση και τη γνώση.

Στην ελληνική μυθολογία, η Καδμεία αλεπού, ήταν ένα γιγάντιο θηρίο που δεν προοριζόταν ποτέ για να πιαστεί. Λέγεται ότι είχε σταλεί από τους θεούς (ίσως από τον Διόνυσο) για να καταδιώξει τα παιδιά της Θήβας ως τιμωρία για ένα εθνικό έγκλημα. Ο Κρέων, ο τότε Αντιβασιλέας της Θήβας, ανέθεσε στον ήρωα Αμφιτρύωνα τον αδύνατο άθλο της εξόντωσης αυτού του θηρίου. Σύμφωνα με αυτόν, η λύση ήταν η Λαίλαπα, το σκυλί που δημιούργησε ο θεός Ήφαιστος για τον πατέρα του τον Δία, που προοριζόταν να πιάνει πάντα όλα τα θηράματα που κυνηγούσε. Έτσι ένας σκύλος που πάντα έπιανε το θήραμά του, κυνηγούσε ένα θήραμα που ποτέ δεν μπορούσε να πιαστεί. Όταν έπεσε στην αντίληψη του Δία αυτό το αέναο κυνήγι, πέτρωσε και τα δύο ζώα και στη συνέχεια τα μετέτρεψε σε αστερισμούς. Η Λαίλαψ έγινε ο Μέγας Κύων και η Κάδμεια αλεπού ο Μικρός. Η ελληνική μυθολογία, βασικό στοιχείο της δυτικής κληρονομίας είναι γεμάτη από απίστευτα όμορφους μύθους με ισχυρούς συμβολισμούς. Αποτελεί μέρος της εκπαίδευσης, από νεαρή ηλικία, σε πολλές δυτικές χώρες με σημαντική ελληνομάθεια.

The baglamas player

Το δεύτερο έργο έχει τίτλο «The baglamas player» και έμπνευση από την τεράστια πολιτιστική κληρονομιά του ρεμπέτικου τραγουδιού.

Μετά την καταστροφή της Σμύρνης το 1922, οι πρόσφυγες μαζί με τα βιώματα και τις αναμνήσεις τους, έφεραν στην Ελλάδα τον πολιτισμό και τη μουσική τους. Το ρεμπέτικο τραγούδι που ήδη είχε  αναπτυχθεί στα κυριότερα αστικά κέντρα και λιμάνια της Ελλάδας, όπως ο Πειραιάς, η Θεσσαλονίκη, ο Βόλος και η Σύρος μπολιάστηκε από το Σμυρναίικο Ρεμπέτικο και τη μουσική παράδοση των προσφύγων, δημιουργώντας  στη συνέχεια αυτό που σήμερα γνωρίζουμε ως λαϊκό τραγούδι.  Ο Βύρωνας, αποτελεί τον πρώτο αστικό προσφυγικό συνοικισμό της Ελλάδας, οπότε και η επιλογή του θέματος από τον Wietse αποτελεί έναν φόρο τιμής στην ιστορία της περιοχής.

Από το 1922 οι πρόσφυγες  μαζευόταν σε μικρές ταβέρνες με λίγα μουσικά όργανα και μαζί με ένα ποτήρι κρασί, εκφράζονταν τραγουδώντας τον πόνο, τους φόβους και τη νοσταλγία τους για το παρελθόν. Η μουσική τους αντικατοπτρίζει το ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο της εποχής και ιδιαιτέρως τη ζωή των φτωχότερων και πιο  ευάλωτων κοινωνικών τάξεων, ενώ σήμερα αποτελεί ζωντανή και δημοφιλή πολιτιστική κληρονομιά που αναγνωρίζεται πλέον όχι μόνο από τους Έλληνες, αλλά από ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Τον Δεκέμβριο του 2017 η Διακυβερνητική Επιτροπή της Σύμβασης για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (UNESCO, 2003) ενέκρινε την εγγραφή του Ρεμπέτικου στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας. Πρόκειται για το πέμπτο στοιχείο που εγγράφει η Ελλάδα στον κατάλογο αυτό, έπειτα από τη Μεσογειακή Δίαιτα (από κοινού με την Ιταλία, Ισπανία, Μαρόκο, Πορτογαλία, Κύπρο, Κροατία), την Παραδοσιακή Μαστιχοκαλλιέργεια στη Χίο, την Τηνιακή Μαρμαροτεχνία, καθώς και το εθιμικό δρώμενο των Μωμόγερων.