Μια συγλκονιστική ιστορία στην Ελλάδα και τον Βύρωνα του μνημονίου

Πηγή: stasivyrona.blogspot.gr

Την Πέμπτη στο Δίκτυο Αλληλεγγύης, που είχαμε βάρδια με Αντωνία Μίτρου, έσκασε μύτη ένας 60άρης.

Ένας τύπος, που τη λεβεντιά της κορμοστασιάς του και την ευγένεια των ματιών του δεν κατάφεραν να τη ρημάξουν ούτε τα χρόνια ούτε τα ζόρια. Κοίταγε απ’ την πόρτα δειλά το χώρο, τον ρωτήσαμε τι θέλει, αλλά αυτό ήταν λόγος σε πρώτη φάση να εξαφανιστεί.

Μετά από κανά δεκάλεπτο ξαναεμφανίστηκε, αποφασισμένος αυτή τη φορά να μπει μέσα. Πράγμα που έκανε. Μόνο που κράταγε διαβατήρια και ταυτότητες στα χέρια με τέτοια αγωνία να μας τα δείξει, λες και διαφορετικά επρόκειτο να τον συλλάβουμε. Τον ξαναρωτήσαμε τι ψάχνει. Είπε ότι του είπαν για κάτι τρόφιμα.

Ότι χρειαζόταν κι αυτός, αλλά δεν είχε να δηλώσει ούτε διεύθυνση κατοικίας.

-Γιατί, πού μένετε;

-Φιλοξενούμαι.

-Πόσο καιρό;

-6 μήνες. Από φίλο σε φίλο. Όσο αντέχουν κι αυτοί…

……………………………………………………………………

Μαραγκός 40 και βάλε χρόνια. Τελευταίο μεροκάματο προ διετίας. Μέχρι πριν 6 μήνες μπορούσε να πληρώνει νοίκι και να ζει τουλάχιστον στο χώρο του με ότι χρηματική καβάντζα τού είχε απομείνει.

Τώρα πάνε κι οι καβάντζες. 60 χρόνων άνθρωπος γυρίζει γύρω γύρω τα σπίτια των φίλων και των γνωστών για να βγάλει τη νύχτα.

Αυτόν τον καιρό φιλοξενείται από έναν φίλο του που επίσης φιλοξενείται.

-Τι εννοείτε; Πόσοι φιλοξενούμενοι μένετε στο σπίτι;

-Ευτυχώς οι δυο μας. Ήταν ενός παππού που πέθανε και ο γιος του, επειδή ήξερε την κατάσταση, το παραχώρησε προσωρινά στο συγκάτοικό μου κι αυτός μου είπε να πάω κι εγώ.

-Με τα καθημερινά; Κάτι τσιγάρα, κάτι καφέδες πώς τα φέρνετε βόλτα;

-Πουλάω κάνα φιτιλάκι στους περαστικούς στα κοιμητήρια

………………………………………………………………………………….

Του είπαμε για τη συλλογική κουζίνα της Λαμπηδόνας κάθε Σάββατο. Να περνάει. Ωραία φάση, καλό φαί, κανείς μόνος του.

Σήμερα, που είχαμε το χαριστικό παζάρι ρούχων ως Δίκτυο, έσκασαν μύτη και οι δυο τους -Φιλοξενούμενος 1 και Φιλοξενούμενος 2.

Θενκς του Yia Fra και όλων όσων μαγειρεύουν εκεί από το Κοινωνικό-Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα βρέθηκαν -παρά τον πάρα πολύ κόσμο- δυο γενναία πιάτα φακόρυζο και δυο ποτήρια κόκκινο κρασί.

Τα γερόντια έλαμπαν από χαρά. Όχι μόνο για το φαγητό, αλλά για την όλη κατάσταση, την παρέα, όλους αυτούς τους ανάκατους κοινωνικά και ηλικιακά ανθρώπους που ήταν γύρω τους, που τρώγανε, πίνανε, φωνασκούσαν και πέρναγαν καλά.

Έλαμπαν τόσο πολύ καθώς τους κοίταγα από μακριά που ήθελα να τους βγάλω μια φωτογραφία.

Να την κοιτάω κάθε φορά που χαονώμαστε στις συνελεύσεις.

Να την κοιτάω κάθε φορά που νιώθω νάνος μπροστά στα γιγαντιαία προβλήματα της πραγματικότητας και μπουκώνω ματαιότητα.

Να την κοιτάω κάθε φορά που αμφιβάλλω για το αν πρέπει και αν μπορούμε. Να την κοιτάω κάθε φορά που πάω να ξεχάσω σε ποιο σημείο μας έχουν φέρει.

Να την κοιτάω και κάθε φορά που ακούω σου μου για την αλληλεγγύη να μην μπερδεύομαι.

Αλλά και για να σας τη δείξω.

Γιατί δεν έχω άλλη απόδειξη για τη λάμψη των ανθρώπων αυτών παρά την ίδια τους τη λάμψη.

Θα ήταν μια φωτογραφία που θα συμβόλιζε με μοναδικά τρόπο τι σημαίνει Χριστούγεννα στο Βύρωνα το 2012, στο Βύρωνα της φτώχειας μα ταυτόχρονα και της αλληλεγγύης. Και φυσικά δεν την έβγαλα για ευνόητους λόγους.

Χριστίνα Τσαμουρά

Πηγή εικόνας: Sofi Sak

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Εγγραφή σε ενημέρώσεις
Ειδοποίηση για
guest

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

8 Comments
Ενσωματωμένα σχόλια
Δείτε όλα τα σχόλια
Kostas Stefanakis

το θεμα ειναι να μην θυμαστε τους αστεγους καθε φορα που ερχονται γιορτες αλλα καθε μερα ολο τον χρονο,γνωριζετε ποσοι ειναι ακομα αστεγοι και δεν εχουν που να κοιμηθουν καπου οπως αυτοι οι 2 ανθρωποι;γιατι δεν γραψατε για αυτους;μπραβο που φτιαχνετε φαγητο για αυτους ειστε αξιοι αλλα καλο αυτο να το κανετε καθε μερα αν γινεται και οχι μονο της γιορτες για να δειξουμε οτι σαν δημος νοιαζομαστε για τους αστεγους.

Tsamoura Christina

Ευχαριστούμε για τις υποδείξεις Κώστα, αλλά είναι βέβαιο ότι α) μας μπερδεύεις με το Δήμο, πλην όμως δεν το κάνει ο Δήμος αυτό, όπως λέει και ο Ξενοφώντας, αλλά κάτοικοι με δική τους πρωτοβουλία και τις δικές τους δυνάμεις, λίγες ή πολλές, αυτές έχουν πάντως -οι δυνατότητές τους φτάνουν να δίνουν τρόφιμα σε εκατόν πενήντα νοικοκυριά 2 φορές το μήνα (και όχι σε 2 ανθρώπους μία φορά πριν τις γιορτές, όπως κατάλαβες) και να κάνουν Κοινωνική Κουζίνα κάθε εβδομάδα (και όχι κάθε Χριστούγεννα-Πάσχα, όπως νόμιζες) και β) αν εκεί στη Χαλκίδα -που βλέπω ως γεωγραφική πηγή του σχολίου- έχετε κατορθώσει όντως ως κάτοικοι να σιτίζετε ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ανθρώπους που έχουν ανάγκη, μοιράσου μαζί μας την εμπειρία και τον τρόπο που το πετύχατε, γιατί ίσως έτσι τα καταφέρουμε κι εμείς.

Xenophondas Holevas

Χριστίνα σε ευχαριστώ, προτιμώ τις χίλιες λέξεις αν είναι σαν τις δικές σου και όχι την μία φωτογραφία . Κρατάω και τις "δεκάδες χαοτικές συναντήσεις" απέναντι σε ένα ικανοποιημένο άνθρωπο, σε ένα χαμόγελο , σε μία αισιόδοξη κουβέντα κουράγιου.

Xenophondas Holevas

Φίλε Κώστα μην στέκεσαι απέναντι στο θέμα , μην κάνεις κριτική ακόμα και καλοπροαίρετη ,εδώ δεν βοηθάει, ο εθελοντισμός είναι περιζήτητος και υπάρχει ανάγκη από συμμετοχή.

Είναι αδύνατον να καλυφθούν οι κοινωνικές ανάγκες . Θα πρέπει να σκεφτόμαστε όλοι μας ότι δεν χρωστάει σε κανέναν και πουθενά ο εθελοντής Βυρωνιώτης .

Οι Βυρωνιώτες εθελοντές γενικά είναι συναισθηματικά ευαίσθητοι και ουσιαστικοί ενεργοί πολίτες δεν είναι εργαζόμενοι ούτε φορείς να έχουν υποχρεώσεις , να δέχονται υποδείξεις ή να αμφισβητείται η προσφορά τους επειδή δεν καλύπτουν το μέγεθος και την έκταση ενός προβλήματος στο 100%.

Αν έχεις μισή ώρα και μπορείς πήγαινε και εσύ να κάνεις μόνο λίγη παρέα σε έναν από αυτούς τους δύο απογοητευμένους ηλικιωμένους, θα στο επιστρέψει στο πολλαπλάσιο με τον τρόπο του και θα αντλήσεις δύναμη και ικανοποίηση για να αντιμετωπίσεις τα δικά σου θέματα καλύτερα…

Kostas Stefanakis

φιλε μου δεν εχω καιρο για χασιμο να νταντευω αστεγους,πρεπει να δουλευω και οχι να κολοβαραω σαν εσενα που προφανωςε εχεις λυμενο το προβλημα της ζωης σου,και δεν σε νοιαζει να βγαζεις λεφτα και σκοτωνεις την ωρα σου με αστεγους καλα κανεις αλλα εμεις δουλευουμε για να επιβιωσουμε και για να μην χρειαστουμε ποτε την δικη σου βοηθεια,εκτος αν θελεις να μας πληρωσεις τα δανεια μας μια ς και εισαι τοσο λαρτζ ανθρωπος.

Yia Fra

Για όποιον/α δεν ήταν εκεί, το πολύ δυνατό όσο και αληθινό αυτό κείμενο είναι o καλύτερος μεσολαβητής για να καταλάβει τη λάμψη στα μάτια των δύο αυτών ανθρώπων…Για όλους εμάς που ήμασταν εκεί, νιώσαμε ότι αυτό που κάνουμε πιάνει τόπο…Όσο για τη δράση του Δικτύου Αλληλεγγύης και του Κοινωνικού-Πολιτιστικού Κέντρου Βύρωνα, το Σάββατο, όπως είπε και ένας φίλος, πείστηκαν και οι τελευταίοι άπιστοι για την αξία τους και την αποτελεσματικότητά τους…

Xenophondas Holevas

Καλώς τον…άλλος ένας τσάμπα μάγκας του ίντερνετ !
Θεωρεί ότι μπορεί να τα χώνει παντού και πάντα με βοηθό του ένα πληκτρολόγιο δεν χρειάζεται τίποτε άλλο.
Οι απόψεις του είναι εντελώς θεωρητικές και απαξιωτικές προς όλους εκτός από τον εαυτό του.Απλουστεύει τα κοινωνικά προβλήματα με δυό κουβέντες ,δεξί κλίκ και επιλέγει , είναι πολυάσχολος, όχι σαν τους άλλους (που κωλοβαράνε και "νταντεύουν" άστεγους ) , άτρωτος, όχι σαν τους άλλους (τους άστεγους), αλλά κάνει ΚΑΙ "αγώνα ζωής "για να είναι ΚΑΙ με τη βιοπάλη" . Ο λόγος που δουλεύει είναι για να μας στερεί την χαρά να μην τον βοηθήσουμε γιατί έχει κάνει κοινωνικό συμβόλαιο ότι θα είναι "βράχος" για όλη του τη ζωή, …
Για το αν είναι ΚΑΙ "έξυπνος" ούτε λόγος,είναι εμφανές και χαιρόμαστε που μας έκανε πρόταση να αναλάβουμε και τα δάνεια του γιατί διέκρινε "λάρτζ" πεδίο…ο αϊτός!
Πρέπει να είσαι και ψηλός, ξανθός με πράσινα μάτια και καλογυμνασμένος… συνέχισε το chatting μέχρι εκεί… για να μπορείς να είσαι αρχηγός.
…άλλος ένας ίντερνετικός μπλαμπλάς μας έβαλε στη θέση μας

Stefanos Giagtzoglou

ολα ωραια και καλα , αυτος ο τυπος ναι βρηκε τη δυναμη και μπηκε στο χωρο , εγω να δω πως και ποτε θα σκυψω το κεφαλη και θα αρχισω να φωναζω για ΒΟΗΘΕΙΑ , μου ειναι δυσκολο να ριξω την υπερηφανεια μου και να τρεξω εκει που ισως με βοηθησουν καποιοι ΑΝΘΡΩΠΟΙ γεννηθηκα και μεγαλωσα στο βυρωνα με γνωριζουν και οι πετρες εως πριν απο ενα χρονο ολα ηταν ας πουμε καπως καλα αφου ζουσε ο θειος και ετσι με βοηθουσε πολυ , ζουσα στο δικο του σπιτι τα τελευταια 5 χρονια ομως εχασα την δουλεια μου το 2010 και απο τοτε εως και τωρα εχω κανει 2-3 εστω 4 μεροκαματα , περυσι εχασα και το θειο και ετσι μου εμεινε το σπιτι του οπου και εξακολουθω να ζω χωρις ρευμα και σε λιγο και χωρις νερο οσο για διατροφη , ευτυχως που εχω ενα πιτσιρικο και που και που μου δινει ενα μικρο χαρτζηλικι και κανω <πασχα> καθε φορα που εχω στα χερια μου εστω 5 ευρω , περνω οχι δυσκολα , καθε μερα μαχη για μια φρατζολα ψωμι οσο για το ιντερνετ , ας ειναι καλα ο πιτσιρικας , αυτα ειχα να σας πω. ΠΕΡΙΜΕΝΩ !!!!!!!!